Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από επιτρεπτικότητα. Η τάση να αντιμετωπίζεται συλλήβδην ως καταπιεστική κάθε μορφή εξουσίας, είτε ορθολογική είτε ανορθολογική, έχει εξαπλωθεί λίγο-πολύ σε όλους τους χώρους της κοινωνικής ζωής.
Η επιτρεπτικότητα είναι το εξίσου παθολογική, τουλάχιστον όσο και το αντίθετό της, η καταπίεση. Όπου κυριαρχεί, οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν έχουν σταθερά σημεία αναφοράς, βρίσκονται σε σύγχυση και είναι δυστυχισμένοι. Αντίθετα με την καταπίεση, η επιτρεπτικότητα δρα αδιόρατα, ύπουλα και η καταστρεπτική της επίδραση συγκαλύπτεται μεταμφιεσμένη σε ελευθερία.
Η φυλακή της επιτρεπτικότητας: Κατανοώντας τη δυστυχία των εφήβων σήμερα
