Η συγκινησιακή πανούκλα είναι μια δύναμη κοινωνικής καταστροφής. Αντί να υποφέρει σιωπηλά, ο άνθρωπος που λειτουργεί πανουκλιασμένα προσπαθεί να καταστρέψει την πηγή του ερεθίσματος που του προκαλεί αβάσταχτα συναισθήματα λαχτάρας και άγχους. Στην πηγή αυτών των συναισθημάτων του βρίσκεται η συγκινησιακή και σωματική θωράκισή του η οποία δεν του επιτρέπει ποτέ την πλήρη (σεξουαλική κυρίως) ικανοποίηση.
Η συγκινησιακή πανούκλα είναι ένας τοξικός τρόπος να διαχειρίζεται κανείς τη σεξουαλική του ματαίωση. Στο επίπεδο του πρακτικού αποτελέσματος, ο στόχος είναι η ίδια η καταστροφή της ζωής ως λειτουργία. Δεν υπάρχει απώτερος στόχος από την ίδια την καταστροφή. Κατά κανόνα, εκείνος που ενεργεί υπό την επίδραση της συγκινησιακής πανούκλας επιχειρεί να παραπλανήσει για τα πραγματικά του κίνητρα επικαλούμενος ευγενέστερες επιδιώξεις.
Παραδείγματα αντιδράσεων συγκινησιακής πανούκλας περιλαμβάνουν:
– Το πουριτανικό, συντηρητικό μίσος των λευκών αποικιοκρατών για τους σεξουαλικά πιο ελεύθερους ιθαγενείς (διότι οι ιθαγενείς είναι, υποτίθεται, ακόλαστοι και απολίτιστοι).
– Η ανάδειξη της πορνογραφίας από τους προοδευτικούς ως ισάξιας της γνήσιας ερωτικής πράξης στις κοινωνίες της Δύσης.
– Η βεβήλωση μνημείων άλλων θρησκειών, όπως η καταστροφή βουδιστικών αγαλμάτων από τους Ταλιμπάν.
– Οι πράξεις σχολικού εκφοβισμού (μπούλινγκ) απέναντι σε παιδιά πιο έξυπνα, πιο όμορφα ή πιο ελεύθερα.
– Ο βασανισμός ζώων για διασκέδαση.
